[Spoiled ด้วยภาพ] Queen's Blade ภาค 2 ตอนที่ 1

posted on 29 Sep 2009 17:44 by bk01 in Anime

Queen's Blade ภาค 2 หรือในชื่อว่า Queen's Blade - Gyokuza no Tsugumono เป็นเนื้อหาต่อจากภาคแรกที่เหล่านักสู้สาวผู้เข้าสู่การแข่งขันศึก Queen's Blade ต้องต่อสู้กันเอง โดยจะมีผู้ชนะและเป็นเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่จะได้รับตำแหน่ง "Queen's Blade" (แต่ตำแหน่งนี้นอกจากปกครองแล้วจะได้อะไรรึเปล่าไม่รู้แหะ = =)

เพื่อไม่ให้เสียเวลามาสปอยกันเลยดีกว่า

*หมายเหตุ - ไม่ได้ดูซับดังนั้น "ซับนรก" แน่นอน ฮ่าฮ่า* (แต่บางส่วนก็ของจริงนะเอ่อ หุหุ)...ดังนั้นหลังจากอ่านและดูสปอยทั้งหมดแล้ว ผมรับรองว่าท่านจะไม่ได้อะไรกลับไปเลยครับ เหอะๆ

-หากมีภาษาวิบัติประการใด ก็เพราะมีเจตนาใส่เพื่อให้ได้อรรถรสมากขึ้นครับ

Queen's Blade 2 "รักใครให้ดื่มนม" ...ไม่ใช่แล้วเฟ้ย

บนแดนสวรรค์ นานาเอล นางฟ้าจอมเปิ่น หนึ่งในผู้ปฏิบัติภารกิจในการกำหนดการแข่นขันควีนส์เบลดกำลังอรัมภบทในเกี่ยวกับหตุการณ์ที่ผ่านมาในภาคที่แล้ว ในที่สุดเธอก็โดนเทพยดาส่ง(ผลักไส)กลับลงไปบนโลกอีกครั้งเพื่อปฏิบัติภารกิจนี้ต่อด้วยเหตุผลที่ว่า "เราไม่ต้องการเสียงส่วนน้อยในสภา"

ในเมือง เรน่าได้บังเอิญไปเจอกับโทโมเอะและชิสุกะโดยบังเอิญ ทั้งหมดจึงมานั่งคุยกัน

โทโมเอะ - ใส่ชุดอย่างนี้เดินร่อนไปทั่วเมือง เธอไม่อายบ้างเหรอจ๊ะ เรน่า??

เรน่า - เอ่อ แล้วทีนินจาคู่ขา เอ้ย คู่หูของเธอล่ะ แต่งซะจะหกแหล่ไม่หกแหล่เหมือนกัน

ชิสุกะ - อ้าว ตูอยู่เฉยๆ อย่างนี้มันวอนซะแล้ว ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

...เนื่องจากตกลงกันเรื่องชุดที่ใส่ไม่ได้ ก็เลยต้องตัดฉากเป็นการย้อนอดีตเรื่องของโทโมเอะและชิสุกะแทน

ณ.โบสถ์แห่งหนึ่ง ขณะที่เมลฟ่า นักบวชสาวถุงกาแฟกำลังนั่งสวดภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้น ก็พลันมีบางอย่างตกทะลุลงมาจากหลังคาโบสถ์กระแทกพื้นดัง"โครม" เมลฟ่าจึงเข้าไปดูและได้พบกับนานาเอลที่โดนสวรรค์ถีบส่งลงมา..."โอ้แม่เจ้า นี่มันนางฟ้าตกสวรรค์นี่" เมลฟ่าอุทานด้วยสำเนียงฝรั่งจ๋า

ตัดไปที่แห่งหนึ่งในเมือง ยูมิลคนแคระเตี้ย-แบน-ซึนแต่ไม่โลลิ เดินสำรวจเมืองพร้อมกับแม่-ลูกกระเตงฟัด คัทลียาและราน่า ตอนนั้นยูมิลก็ได้ขอปลีกตัวไปก่อน

ราน่า - แม่ครับ ไอ้นั่นมันจะหล่นทับหัวผมมั้ยครับ มันใหญ่กว่าหัวผมอีก

คัทลียา - ไม่หรอกลูก จริงๆแล้วไอ้นี่มันเป็นถุงลมนิรภัยต่างหาก

ราน่าจึงได้เรียนรู้ถึงสิ่งหนึ่งนั่นก็คือ "สาวแว่นเรื่องนี้อันตรายทุกคน หากโดนรัดด้วยท่าแบร์ฮัก จะต้องตายเพราะถุงกาแฟและถุงลมนิรภัย แน่นอน"

ฉากเปลี่ยนมาที่ย่านการค้าในเมือง โนว่าลูกครึ่งเอลฟ์-มนุษย์ผู้พกลิงแต่ไม่เคยใส่ลิง กำลังวิ่งซุกซนดูน่นดูนี่เหมือนลิง(ลิงเพียบเลยแหะ) จนผู้ปกครองอย่างอลีน เอลฟ์ใบไม้ ต้องมาคอยปรามไว้

โนว่า - อลีน ดูนี่สิ สวยๆทั้งนั้นเลย ดูตรงนั้นสิ โนว่าอยากได้จังเลย

อลีน - โนว่า เธอเนี่ยน้า...ทำเป็นบ้านนอกเข้ากรุงไปได้ ฉันอายนะ อีกอย่างฉันเคยบอกตั้งหลายครั้งแล้วว่าเวลาออกมาข้างนอกต้องใส่ลิงมาด้วย

โนว่า - ไม่เป็นไรหรอก โนว่าพกลิงไว้กับตัวถือว่ามีลิงอยู่แล้ว อลีนเองก็พกใบไม้ไว้สองใบแล้วไง

อลีน - !@#$%^&

ตัดมาทางอิลม่ามือสังหาร นั่งดูเมืองยามอาทิตย์อัสดงบนสะพานเชื่อมตึก ตอนนั้นเองเอคิดน่าเอลฟ์สาวหัวงู(แถมที่อื่นก็มีงูติดอยู่ด้วยเช่น...ดาบ) เข้ามาคุยด้วยความเป็นมิตร รวมทั้งทักทายกันด้วยภาษามือ ...ความที่ว่าเอคิดน่าเคยเป็นศิษย์ในสำนักเดียวกับอิลม่า เธอจึงเตือนอะไรบางอย่าง...

เอคิดน่า - อย่างหวังว่าจะรอดเงื้อมมือของข้าไปได้นะสาวน้อย

อิลม่า - เงื้อมมือเหรอ อย่างเจ้าน่ะข้าไม่แพ้หรอก

เอคิดน่า - งั้นข้าไม่ใช้มืออย่างเดียวก็ได้ ...อีกอย่างนะ เรน่าน่ะข้าจัดการมันไปแล้ว...ฮ่าฮ่าฮ่า

อิลม่า - ชิ !?

เอคิดน่าเดินจากไป ทิ้งความแค้นเคืองของอิลม่าไว้เบื้องหลัง

ขณะที่เอคิดน่าเดินผ่านไปนั้น ก็ได้ปรากฎร่างของนิกซ์ พจมานในบ้านทรายทองผู้จืดจาง (ขนาดพี่แกยืนใส่เสื้อแดงเตรียมประท้วงผู้กำกับแล้ว เจ้า 2 คนนั่นมันยังไม่เห็นหัวเลยคิดดู) ...ด้วยนิสัยขี้อายเธอจึงเดินเข้าไปหลบในมุม

แต่ทว่า...เมื่อเธอหันไปด้านหลังในมุมมืดได้ปรากฎดวงตาเซารอนขึ้น

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด" เธอร้องตกใจจนลิ้นจุกปาก ตาเหม่อลอย และเป็นลมไปในที่สุด

ณ.เมืองของเรน่า พ่อของลูกสาวสามใบเถากำลังตระหนักถึงบทบาทของตัวเองที่จะได้โผล่ในภาคนี้ว่าจะมีกี่วินาที

เรื่องนั้นช่างมันก่อน เรามาดู เอลิน่า ลูกแมวแหง่ติดพี่(เรน่า) และเป็นน้องคนเล็กสุดในสามใบเถา กำลังนั่งคิดแผนการว่าจะตะครุบพี่(เรน่า)ด้วยวิธีการไหนดี ...ส่วนโครวเด็ตก็กำลังหาวิธีจัดการเอลิน่าต่ออีกทอดหนึ่ง...(ที่กล่าวมาทั้งหมดหมายถึงการต่อสู้นะครับ)

บนที่สูงแห่งหนึ่งในราตรียามค่ำคืน หากจะไม่กล่าวถึงพวกเธอในตอนนี้ก็เท่ากับว่า "ไม่ได้ดูควีนส์เบลด น่ะเซ่"

"แก๊งค์(หื่น) 3 ช่า" กำลังประชุมวางแผนกันอยู่หลังจากไม่สามารถกำจัดพวกเรน่าได้ในภาคที่แล้ว

เมโลน่า - อุรุไซ อุรุไซ้ ชั้นไม่ได้มาวางแผนซะหน่อย ชั้นแค่จะมาบอกว่ารีโวลเทคของชั้นจะออกแล้วน้า อย่าลืมซื้อล่ะ..อิอิ cast-off ได้หมดด้วย

เมเนซ - ของตัวเราจะออกเดือนพฤศจิกายนนะจ๊ะ ของแถมอาจจะน้อยไปหน่อย แต่รับรองได้ว่าไม่แพ้เมโลน่าแน่นอนจ้า

ไอริ - ชริ พวกเธอสองคนคงจะขายดีสินะ ชั้นออกมาเป็นตัวที่ 2 cast-off ได้นิดๆหน่อยๆ แถมยังขายไม่ค่อยออกอีก (แต่ตูไปดูสะพานเหล็ก ไหงมีเอ็งตัวเดียวที่หมดวะ)

เมโลน่า (แปลงร่างเป็นอิลม่า) - อย่าน้อยใจเลยไอริ ...ยัยคนนี้ยังไม่มีใครคิดแม้แต่จะทำฟิกเกอร์ออกมาขายเลยด้วยซ้ำ

ภายในวังอันโอ่อ่าของอัลโดร่าที่รายล้อมไปด้วยผลึกอำพันขนาดใหญ่ ตัวของเธอกำลังสับสน ในตัวของเธอเหมือนมีใครอีกคนสิงสถิตอยู่ และเมื่อรำลึกถึงอดีตที่เกิดขึ้นอัลโดร่าก็ทรุดตัวลงไป ขณะนั้นเองเมโลน่าอาศัยจังหวะดังกล่าวเข้าไปหมายสังหารอัลโดร่า

ไม่เป็นผล...อัลโดร่ารู้ตัวอยู่แล้วจึงตวัดดาบกลับไปจนร่างกายของเมโลน่าฉีกออกเล็กน้อย เมื่อเมโลน่าตั้งตัวได้จึงเปลี่ยนแขนข้างหนึ่งจากสี่ข้าง(?)ของเธอเป็นดาบสั้นเข้าจู่โจมอัลโดร่าอีกครั้ง แต่อัลโดร่าเคลื่อนไหวด้วยความรวดเร็วไปอยู่ข้างหลังเมโลน่าและใช้ดาบฟันเมโลน่าจนตัวขาดแหว่ง

เมโลน่าไม่รีรอ ใช้ร่างกายของเธอที่กลับสภาพเดิมตรึงศัตรูที่อยู่ใกล้ไว้ จากนั้นใช้ท่าเด็ดที่หลายๆคนอยากเห็นกันนักหนาคือ "นมกรด" (มาจากคำว่านมสด+น้ำกรด) สาดใส่หน้าขออัลโดร่าทันที...ทว่ากลับไม่เป็นผล เพราะอัลโดร่าดื่มนมอยู่ทุกวันท้องจึงไม่เสีย

เมโลน่าจึงแปลงร่างกายของตนเป็นร่างเสมือนของอัลโดร่าและเข้าต่อสู้อีกครั้ง ขณะที่ประดาบกันนั้นแสงสีทองก็ได้สาดส่องจากปลอกแขนข้างซ้ายของอัลโดร่า เมโลน่าซึ่งตกอยู่ในสภาวะ "ตะลึง" ที่เหมือนกับจะรู้จักสิ่งนี้ และ "โดนตรึง" ไม่ให้ขยับไปไหน...เมื่อตาด้านขวาของอัลโดร่าที่ปิดไว้นั้นเปิดออกมา เมโลน่าก็โดนผนึกไว้ในคริสตัลสีอำพันเสียแล้ว

(ข้อสังเกต - อัลโดร่าไม่เคยใช้แขนด้านซ้ายเลย แต่แขนของเธอไม่ได้ขาด เพียงแต่โดนล็อกไว้ข้างหลังโดยปลอกแขนด้านซ้าย)

เมื่อการต่อสู้จบลง ภาพตัดมาที่เงาของอัลโดร่าที่เหมือนมีใครอีกคนออกมาจากร่าง เงานั้นได้เนรมิตจดหมายขึ้นมาฉบับหนึ่งแล้วส่งมันออกไปนอกปราสาท

ตัดมาที่ที่พักของคิงคองริสตี้ (ฮา) ที่ได้ยินเสียงบางอย่างมาจากทางประตู ทีแรกนึกว่ามีสโตร๊กเกอร์มาแอบดูสาวน้อยร่างบอบบาง(?)...แต่หาใช่ไม่ นั่นเป็นจดหมายลึกลับฉบับที่ถูกส่งออกมาจากปราสาทนั่นเอง เมื่ออ่านข้อความในจดหมายริสตี้ก็ถึงกับตะลึง เพราะไม่ใช่จดหมายผิดซองของมนต์สิทธิ์ คำสร้อย...แต่เป็นจดหมายแจ้งให้รู้ว่ามีเหตุบางอย่างเกิดขึ้นกับเพื่อนๆและเด็กที่อยู่ในความปกครองของริสตี้ ทำให้เธอถึงกับร่ำไห้ และออกมาเปิดหน้าต่างมองไปที่ปราสาท....(เจ๊ครับ ผ้าคนหนูซักผืนก่อนเถอะ ขอร้อง)

เรน่า โทโมเอะ และชิซุกะ ดูเหมือนจะเคลียร์เรื่องชุดกันได้แล้ว ทั้ง 3 (จริงๆต้อง 2 + 1) กำลังจะกลับไปพักผ่อนเพื่อที่จะเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้...โทโมเอะจับมือเรน่าและให้กำลังใจ ดูเหมือนว่าทั้งคู่ต่างก็เป็นห่วงกันและกันอย่างมาก ส่งผลให้ชิซุกะที่อยู่ไม่ไกลกันนั้นน้อยใจที่กลายเป็นตัวประกอบ (หรือจริงๆแล้วหึงโทโมเอะกันแน่หว่า = =)

จบตอนแรก